katecheza

Katecheza (1)

Ks. Tadeusz Knut

WEZWANIE DO NAWRÓCENIA SAKRAMENT POKUTY

Każdy człowiek jest wezwany do nawrócenia, czyli do zmiany dotychczasowego stylu życia.

I Widzieć:

"Co robi kierowca, który w czasie jazdy zauważa, że wybrał złą drogę, że jedzie w innym kierunku, niż trzeba? Zjeżdża na pobocze albo zatrzymuje się na parkingu, otwiera mapę, szuka właściwej drogi i zawraca. Zawraca nawet wtedy, gdy droga, którą jechał miała dobrą nawierzchnię.
Dla kierowcy nie ma znaczenia, że droga była wygodna. Jeżeli droga nie prowadzi do zamierzonego celu podróży, to trzeba ją zmienić!.
Podobnie jest z nawróceniem. Żeby zawrócić ze złej drogi, żeby się nawrócić, trzeba wpierw to zobaczyć. Wybrałem złą drogę. Nie mogę dalej jechać w tym kierunku, bo się oddalam i tracę czas. Na dodatek mogę źle skończyć. Nawrócenie jest możliwe, gdy uznam, że jestem grzesznikiem, gdy biorę odpowiedzialność za swój grzech. Nie jest tak łatwo przyznać się do grzechu. To nie jest miłe. Decyzja związana z nawróceniem może być bardzo trudna, zwłaszcza dla kogoś kto zabrnął bardzo daleko. Ale pewne jest, że każdy z nas potrzebuje nawrócenia.
Ja potrzebuję nawrócenia - ty potrzebujesz nawrócenia"¹
Nawrócenie to zmiana sposobu myślenia - mentalności (gr. metanoia), to zejść z drogi grzechu- odwrócić się od grzechu a wejść na drogę świętości - czynienia dobra a nie zła. Nawrócenie to zmiana życiowego nastawienia, sposobu myślenia, wartościowania i działania - to powrót do Boga.
O własnych siłach nie jesteśmy w stanie rozwiązać problemu, pokonać grzechu, potrzebny jest sakrament pokuty. Pokuta oznacza porzucenie dawnego stylu życia tak jak w przypowieści o synu marnotrawnym (Łk 15, 11-32) a przyoblec się w człowieka nowego.
Pokuta oznacza wewnętrzną przemianę serca. "Pokuta jest zatem nawróceniem, które przechodzi z serca do czynów, więc do całego życia chrześcijańskiego"²

II Osądzić:
Pismo święte:
Teksty mówiące o nawróceniu: " Nie zwlekaj z nawróceniem do Pana ani nie odkładaj tego z dnia na dzień" (Syr 5,7)
" a gdy zgrzeszysz daj dowód nawrócenia" ( Syr 18,21)
"Wydaj więc godny owoc nawrócenia" (Mt 3,8)
"Nawróćcie się i wierzcie w Ewangelię" (Mk 1,15)
"Tak samo większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca" (Łk 15,7)
" Najgroźniejszą współczesną chorobą nie jest choroba ciała, ale choroba duszy. Chorobę taką uleczyć może tylko lekarz - Bóg. Czyni to poprzez sakrament pojednania.
Tylko Bóg przebacza grzechy (Mk 2,7). Ponieważ Jezus jest Synem Bożym mówi o sobie: "Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów" (Mk 2,10) i wykonuje tę Boską władzę "Odpuszczone są twoje grzechy" (Mk 2,5; Łk 7,48). Ponadto, na mocy swego Boskiego autorytetu, Jezus daje tę władzę ludziom (J 20,21-23), by wykonywali ją w Jego imieniu"³
" Udzielając Apostołom swojej mocy przebaczania grzechów, Pan daje im również władzę jednania grzeszników z Kościołem. Ten eklezjalny wymiar ich zadania został wyrażony szczególnie w uroczystych słowach Chrystusa skierowanych do Szymona Piotra: "Tobie dam klucze Królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie" (Mt 16,19). "Dar związywania i rozwiązywania dany Piotrowi ,udzielony został także Kolegium Apostołów pozostającemu w łączności z Głową swoją" (Mt 18,18; 28,16-20).⁴

III Działać:
"Spowiedź to przyjście do Jezusa, który mnie kocha pisze Siostra Briege Mc Kenna (siostra Bridż). On pragnie, bym odzwierciedlała sobą Jego piękno i miłość. Chce, żebym zrozumiała, iż miłość do mnie sprowadziła na Niego cierpienie i śmierć. Ojciec Frank Sullivan , profesor teologii na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, powiedział kiedyś: "Jeśli chcesz się dowiedzieć, co Bóg sądzi o grzechu, przeczytaj mękę Jezusa". Męka Jezusa pokazuje jak odrażający jest grzech w oczach Bożych. Męka Jezusa uświadamia nam też bezmiar miłości Jezusa do Ojca i do do każdego z nas. Gdy tylko otrzymałam od Pana łaskę zrozumienia tej prawdy, uklękłam przy łóżku i obiecałam Panu, że będę starała się co dwa tygodnie chodzić do spowiedzi. Kiedy zwierzam się z tego ludziom, pytają mnie czasem: "Co siostra mówi księdzu? Ja nie wiedziałabym, co powiedzieć". Odpowiadam zawsze: "Zapytaj tych, z którymi mieszkasz, a powiedzą ci jakie masz grzechy". Im częściej przystępowałam do spowiedzi, tym rzadziej grzeszyłam. Sakrament pojednania napełnił mnie ufnością w miłosierdzie Boże i dawał moc w obliczu pokusy. Święty Piotr umiał przyjąć przebaczenie. To prawda, że Piotr zaparł się Pana, ale kiedy poczuł na sobie Jego spojrzenie, żałował i gorzko zapłakał (Mk 14,72). Powinniśmy stawać w pokorze przed Panem i nieustannie mówić: "Jezu, znowu to zrobiłem. Proszę przebacz mi"- potem zaś, umocnieni sakramentalną łaską, podnosić się i iść dalej".⁵
Bez nawrócenia serca, sakrament pojednania zamienia się w "suchy zewnętrzny rytuał. "Bez metanoi spowiedź świętą porównać można do wizyty w łazience" pisze ks. Józef Tarnowski." Wchodzisz, obmywasz ręce, wychodzisz czysty. Nie myślisz już więcej o umywalce. Nie dbasz też o to ,by zachować czyste ręce. Od czego masz łazienkę? Zawsze możesz z niej skorzystać. Ale czy cenisz umywalkę? Czy zależy ci na tym, aby jak najdłużej zachować swą nieskazitelność? Czym jest metanoia? To nawrócenie wewnętrzne, to osobista, dogłębna skrucha, która trwa i odmienia serce ludzkie. Przyjęta postawa nawrócenia sprawia, że spowiedź nie jest wyizolowanym zjawiskiem nie pozostającym w jakimkolwiek związku z życiem. Przeciwnie, sakrament pokuty jest częścią drogi ku Bogu. Ale też i to ,co dzieje się po sakramencie nie jest duchową bezczynnością. Człowiek nawracający się , całe życie kształtuje tak, by z każdym dniem być bliżej Boga, zaś doświadczenie Jego miłosierdzia w sakramencie pojednania jest jak "siedmiomilowy" skok. Po skoku jednak nie stoisz w miejscu lecz idziesz dalej.

Na zakończenie kilka pytać do twego sumienia:
A/czy rachunek sumienia przeprowadzasz dokładnie, rzetelnie?
B/czy pojednani e z Bogiem dokonuje się w łączności z pojednaniem z bliźnim?
C/czy stać cię na absolutną szczerość względem uchybień i grzechów?
D/czy umiesz być jednoznaczny, oceniając siebie, czy raczej łatwo siebie tłumaczysz i wybielasz?
E/czy stajesz w prawdzie wobec Boga- codziennie, każdego dnia przepraszając Go za swoje grzechy czy pomijasz to?
F/jak często przystępujesz do spowiedzi świętej, czy ona jest natychmiastową reakcją na poważne zło?
G/czy możesz powiedzieć, że swoim życiem szukasz tego ,co Boże, czy też chodzisz własnymi ścieżkami?
H/"moje serce upodobało sobie w Panu, tęskni za Nim"- czy możesz to powiedzieć o sobie?
I/czy możesz absolutnie szczerze powiedzieć o sobie, że chcesz się doskonalić, być bardziej wolnym?
J/czy postanowienie poprawy traktujesz serio, czy czysto formalnie?
K/czy stać cię na przyznanie się do winy, naprawienie krzywd, słowo przepraszam?
L/czy starasz się rekompensować innym krzywdę złego słowa bądź czynu?⁶
Wszyscy jesteśmy wezwani do nawrócenia ,dlatego nie zapominajmy o warunkach dobrej spowiedzi. Rachunek sumienia, żal za grzechy, ,mocne postanowienie poprawy, szczera spowiedź, zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu. Będę dobrze przygotowywał się do spowiedzi. Nieustannie więc powracajmy w ramiona kochającego
Ojca. Zyskujmy jak najwięcej odpustów. Pamiętajmy o nawróceniu.

¹ Ks. Lesław Juszczyszyn CM, Biblioteka Kaznodziejska, t.141, nr 5-6, Poznań 1998, s. 331
² Jan Paweł II, Adhortacja apostolska "Reconciliatio et paenitentia", 4
³ Katechizm Kościoła Katolickiego, 1441
⁴ KKK, 1444
⁵ Siostra Briege Mc Kenna OSC, Henry Libersat, Abyście wierzyli, Warszawa, s. 45-50
⁶ Ks. Józef Tarnowski SP, Odrzućcie od siebie wszystkie grzechy, w: eSPe nr 38, Kraków 1997, s. 35-39